Steeds vaker spreken mensen over “het Universum” als het alternatief voor “het boven” of wat sommige mensen beleven als “God”. Wat hiervan nu de werkelijkheid is, is eigenlijk niet zo relevant. Het is allemaal puur speculatief. We geloven waar we ons het beste bij voelen. Waar we energie of hoop uit halen. Welke vorm dat heeft doet verder niemand kwaad.

Maar zo positief is het lang niet altijd. Vaak mondt het ook uit in een frustratie. Een gevoel van onrechtvaardigheid. Waarom laat mijn “God” of degene die aan de touwtjes trekken in “het Universum” mij door deze ellende heen gaan. Ik heb alles toch “goed” gedaan. Ik ben klaar met al deze levenslessen en ik verdien nu eindelijk het geluk.

Ik zie het beeld om een hogere macht de schuld te geven van wat op je pad komt, niet direct als erg constructief. Ik geloof ook niet dat je daarmee je problemen gaat oplossen of dat je gevoel er beter van wordt. Mensen hebben controle nodig. En hoewel controle nog de grootste illusie is, want echt controle hebben we nooit, je mag feitelijk blij zijn dat je heelhuids de dag door komt eigenlijk, hebben we wel controle over ons denken. Daar zit onze kracht. Wat de mens onderscheidt van andere soorten op deze planeet, is de capaciteit om de ene gedachte te verkiezen boven de ander. Dus waarom zou je deze gedachten, als ze toch puur op basis van speculatie of eigen gevoel zijn, niet zo positief mogelijk houden? Tot nu toe heeft deze frustratie en onmacht je blijkbaar nog niet gebracht waar je zijn wil. Er is dus geen reden om dit gedrag nog langer vast te houden.

Stel je voor, dat je aan het begin stond van dit leven. Dat jij zelf bepaalde waar je naartoe wil. Wat je wil bereiken. Welke kennis je wil ontwikkelen of welke droom je wil waarmaken. Alsof je een eindbestemming invoert in een navigatie zodat je zeker weet, dat welke route je ook neemt, je altijd daar zal uitkomen. Jij weet niet meer wat je koos of op welke paden je terecht zou komen. Dat is je frustratie en verwarring in het nu. Maar wetend dat je komt waar je moet zijn als je gewoon loslaat en in beweging blijft levert je zoveel meer op, dan je maar blijven frustreren en verzetten. Het universum zegt niet meer dan “keer om” wanneer je van koers raakt. Tot het irritante aan toe “Keer om, Keer om, Keer om”. Je gaat van snelwegen, naar binnen weggetjes via zandpaden. Maar jou bestemming blijft hetzelfde. Je komt er toch wel. Want het was altijd al jouw eigen keuze.